Όταν όλα δυσκολεύουν: 11 φράσεις mindfulness γιατον πόνο

Πώς φέρεσαι στον εαυτό σου όταν πονάς;

Ίσως όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, το πρώτο που θέλεις είναι να σταματήσει - κανείς δεν θέλει να υποφέρει.

Στην αρχή, αντιστέκεσαι, προσπαθείς να απομακρυνθείς από αυτό που νιώθεις. Γεμίζεις το χρόνο σου, βρίσκεις ευκαιρίες να αποσπάσεις την προσοχή σου, πιέζεις τον εαυτό σου ν’ αποδείξεις ότι είσαι δυνατός. Και ο πόνος εντείνεται.

Όταν ο πόνος επιμένει -είτε σωματικός είτε συναισθηματικός- συχνά φέρνει μαζί του εξάντληση, απογοήτευση και μια αίσθηση μοναξιάς.

Κι όμως, δεν είσαι μόνος.

Η ενσυνειδητότητα (mindfulness) προτείνει μια διαφορετική στάση: δεν διώχνουμε τον πόνο, αλλά (αρχικά) τον αποδεχόμαστε, τον πλησιάζουμε και φερόμαστε με περισσότερη καλοσύνη.

Σιγά-σιγά, μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε αυτό που νιώθει το σώμα χωρίς να παρασυρόμαστε από τις ιστορίες και την καταστροφολογία του μυαλού. Μαλακώνουμε την αντίσταση. Κάνουμε χώρο για ό,τι εμφανίζεται την κάθε στιγμή.

Παρατηρούμε το καθετί που αλλάζει -έρχεται και φεύγει. Δεν είναι εύκολο. Αυτό όμως μπορεί να μεταμορφώσει τη σχέση μας με τον εαυτό μας και τις δυσκολίες.

Στις φράσεις που ακολουθούν θα βρείτε λόγια από δασκάλους ενσυνειδητότητας και συμπόνιας -ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να κατανοούν και να στηρίζουν άλλους που βιώνουν τον πόνο και τη δυσκολία.

Ελπίζω να σας προσφέρουν λίγη στήριξη, λίγη ηρεμία, και μια ήσυχη υπενθύμιση: αν διερευνήσουμε τον πόνο με περιέργεια κι ενδιαφέρον τότε, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, ο πόνος αρχίζει να διαλύεται κι εμείς μπορούμε να επιστρέψουμε στο σώμα που εγκαταλείψαμε, προσφέροντάς του περισσότερη φροντίδα και καλοσύνη.

Όταν ο πόνος γίνεται έντονος

Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι να μείνουμε σε αυτή τη στιγμή — όσο δύσκολη κι αν είναι.

1. «Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι πώς θα τα βγάλεις πέρα ως το πρωί. Να σκέφτεσαι μόνο ετούτη στιγμή.» - Vidyamala Burch

2. «Θα μπορούσες να πεις στον εαυτό σου: Ζω μόνο ετούτη τη στιγμή. Ή να βάλεις κάποιο όριο: Νιώθω τις αισθήσεις στις επόμενες 10 αναπνοές. Κι αν αντέχεις συνέχισε με τις επόμενες 10 αναπνοές.» - Tara Brach

Συνάντησε τον πόνο με καλοσύνη

Δοκίμασε μια άλλη στάση: αντί να πολεμήσεις αυτό που νιώθεις, πλησίασέ το.

1. «Μαλακώνω, φροντίζω, επιτρέπω. Πες αυτές τις λέξεις αρκετές φορές σαν ένα μάντρα που σου θυμίζει να φέρεσαι στη δυσκολία με τρυφερότητα». – Kristin Neff & Chris Germer

2. «Φέρε την προσοχή σου στον πόνο και φρόντισέ τον όπως θα έκανες για ένα παιδί που δυσκολεύεται. Κράτησέ τον απαλά και με αγάπη.» — Jack Kornfield

Για την αποδοχή και την αντίσταση

Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε, τόσο πιο βαριά γίνεται η εμπειρία. Τι θα γινόταν αν «βάζαμε κάτω τα όπλα»;

1. «Η αποδοχή του πόνου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι όμως καλύτερη επιλογή από το να ζεις σε συνεχή αντίσταση.» - Vidyamala Burch & Danny Penman

2. «Αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι, επιμένει.» - Αποδίδεται στον Carl Jung

3. «Η εμπειρία του πόνου, και κάθε δύσκολη εμπειρία, επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη στάση μας. Όσο παλεύουμε, τόσο χειροτερεύει.» - Gary Hennessey

4. «Πόνος Χ Αντίσταση = Υποφέρειν» - Αποδίδεται στον Shinzen Young

Μια υπενθύμιση ελπίδας

Ακόμα κι όταν όλα φαίνονται σκοτεινά, κάτι μέσα μας παραμένει σταθερό και δυνατό.

1. «Εσύ είσαι ο ουρανός. Όλα τ’ άλλα είναι απλά ο καιρός.» - Pema Chödrön

2. «Ακόμα κι όταν ο ουρανός είναι γκρίζος, ο ήλιος δεν έχει χαθεί.» - Arnaud Desjardins

3. «Κι αυτό θα περάσει.» - Παραδοσιακή Περσική ρήση

Ο πόνος είναι μέρος της ζωής. Αλλά δεν χρειάζεται να τον περνάμε μόνοι -ούτε να σκληραίνουμε απέναντι στον εαυτό μας για να τον αντέξουμε.

Ίσως, μέσα σε όλα, να υπάρχει χώρος για λίγη περισσότερη καλοσύνη. Για μια πιο ήπια στάση απέναντι στα δύσκολα.

Αρκεί να είσαι παρόν αυτή η στιγμή. Σ’ αυτή η ανάσα.

Με ενσυνειδητότητα και συμπόνια.